കോടതി വിധി പേടിക്കേണ്ട; നീതിയുടെ കാവലാൾ ഇവിടെയുണ്ട്! ജഡ്ജി അമ്മാവൻ കോവിലിന്റെ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ചരിത്രം, തോൽക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ച കേസും ജയിക്കും!
ജയിൽ ശിക്ഷയോ അതോ മോചനമോ? തോൽക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ച കേസും ജയിക്കും! ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ ‘അട’ വഴിപാടിന് പിന്നിലെ രഹസ്യം അറിയൂ!
നിയമവും നീതിയും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ പലപ്പോഴും സാധാരണക്കാരൻ നിസ്സഹായനാകാറുണ്ട്. തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തിലോ സാക്ഷികളുടെ മാറ്റത്തിലോ നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു മനുഷ്യൻ എങ്ങോട്ട് തിരിയും? അവിടെയാണ് വിശ്വാസത്തിന്റെ കരുത്ത് പ്രകടമാകുന്നത്. കേരളത്തിലെ കോട്ടയം ജില്ലയിലെ പൊൻകുന്നത്തിനടുത്ത് ചെറുവള്ളി എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ, ലോകത്തെവിടെയും കാണാത്ത ഒരു പ്രതിഭാസമുണ്ട്: ജഡ്ജി അമ്മാവൻ കോവിൽ. കോടതി കേസുകളിൽ പെട്ടുഴലുന്നവരും, നീതി അർഹിക്കുന്നവരും ആശ്രയമായി കാണുന്ന ഈ ക്ഷേത്രം കേവലം ഒരു ആരാധനാലയമല്ല, മറിച്ച് പശ്ചാത്താപത്തിന്റെയും ധർമ്മബോധത്തിന്റെയും ജീവിക്കുന്ന സ്മാരകമാണ്.
രക്തം പുരണ്ട ചരിത്രം: ഗോവിന്ദപ്പിള്ള എങ്ങനെ ‘ജഡ്ജി അമ്മാവൻ’ ആയി?
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ തിരുവിതാംകൂറിലാണ് ഈ കഥയുടെ വേരുകൾ. തിരുവല്ലം രാമപുരത്ത് മഠത്തിലെ ഗോവിന്ദപ്പിള്ള ധർമ്മരാജ കാർത്തിക തിരുനാൾ രാമവർമ്മയുടെ ഭരണകാലത്ത് അത്യന്തം ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ജഡ്ജിയായിരുന്നു. നീതി നടപ്പിലാക്കുന്നതിൽ കണിശക്കാരനായിരുന്ന അദ്ദേഹം, അഴിമതിക്ക് വഴങ്ങാത്ത വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു.
എന്നാൽ വിധിക്ക് മറ്റൊന്നായിരുന്നു നിശ്ചയം. ഒരിക്കൽ സന്ധ്യാനേരത്ത് ഔദ്യോഗിക കൃത്യനിർവ്വഹണം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തെത്തിയ ഗോവിന്ദപ്പിള്ള കണ്ടത് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അനന്തരവൻ പത്മനാഭപിള്ള അമ്മായിയായ (ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയുടെ ഭാര്യ) ജാനകിയമ്മയോട് അടുത്തിരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നതാണ്. സ്നേഹപൂർവ്വം ജാനകിയമ്മ അവന്റെ തലയിൽ തലോടുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. ഈ കാഴ്ച ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയിൽ വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണയും കോപവും ഉളവാക്കി. തന്റെ ഭാര്യയും അനന്തരവനും തമ്മിൽ അവിഹിത ബന്ധമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചു. ചിന്താശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ട ജഡ്ജി, ചുവരിൽ തൂക്കിയിരുന്ന വാളെടുത്ത് ഒരൊറ്റ വെട്ടിന് അനന്തരവന്റെ ശിരസ്സ് അറുത്തെടുത്തു.
പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ കഠിനശിക്ഷ: സ്വയം വിധിച്ച മരണം
അനന്തരവന്റെ രക്തം തളംകെട്ടി നിൽക്കുന്ന ആ മണ്ണിൽ വച്ചാണ് ഗോവിന്ദപ്പിള്ള സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നത്. പത്മനാഭപിള്ള താൻ പ്രണയിക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ അമ്മാവന്റെ അനുവാദം തേടാനാണ് എത്തിയതെന്നും, അത് പറയാൻ മടിയുള്ളതിനാൽ അമ്മായിയുടെ സഹായം തേടിയതാണെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. ഈ തിരിച്ചറിവ് ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയെ തകർത്തു കളഞ്ഞു.
രാജാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തിയ അദ്ദേഹം തനിക്ക് വധശിക്ഷ നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. “അറിയാതെ ചെയ്ത തെറ്റല്ലേ” എന്ന് പറഞ്ഞ് രാജാവ് ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, നീതിമാനായ ജഡ്ജി വിട്ടില്ല. ഒടുവിൽ രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടെ അദ്ദേഹം സ്വയം ശിക്ഷ വിധിച്ചു:
- കാലുകൾ മുറിച്ചുമാറ്റിയ ശേഷം മരണം വരെ തൂക്കിലിടുക.
- ശരീരം മൂന്നുദിവസം പ്രദർശിപ്പിക്കുക.
താൻ ചെയ്ത പാപത്തിന് ഇത്രയും ക്രൂരമായ ശിക്ഷയേറ്റു വാങ്ങി അദ്ദേഹം മരിച്ചു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മാവ് ദുർമരണപ്പെട്ടവർക്കുണ്ടാകുന്ന ശക്തിയോടെ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞുവെന്നും, ഒടുവിൽ ചെറുവള്ളി ക്ഷേത്രത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ കുടിയിരുത്തിയെന്നുമാണ് ഐതിഹ്യം.